İnsan nerelidir sence? Neresidir vatanım diyip hayalinde büyüttüğü topraklar

Doğduğu yer mi? Yoksa doyduğu yer mi? Nüfus cüzdanında kütük diye yazan köy mü? Sahi gitmese de görmese de sırf dededen kalma bir yer var diye o köy bizim köy müdür? İnsan kültürünü, huyunu, suyunu kaybettiği bir yere ait olsa ne olur ki zaten?    Anasının atasının olduğu yer mi yoksa ölüp kabre girdiği yer mi? 

  Nefes aldığı yer midir vatan yoksa nefesin kesildiği yer mi? Kalbin sevgiyle dolduğu yer mi yoksa kalbin sekteye uğradığı mı?

  Her taşına dizlerimizin kanı bulaşan sokaklar mıdır bize ait olan yoksa şehit kanıyla sulanan topraklar mı? 

  Her nerede bir can ağlıyorsa yüreğim oralı olur diyen şair mesela; nerelidir acaba?

  Ana vatanında yapayalnız kalmış bir goncagül bittiği toprağa mı aittir? Ya da hiç bilmediği sofralarda ana-baba ayrı can kardeşini bulan gurbetçi mi gurbet elleri vatan diye bağrına basar?    Ayrıca niçin takılır ki insan nereli olduğuna? Bir kara toprak değil midir herkesin aslı? Ne farkeder ki toprağın rengi? Bozkırda yananla Trakya’da pişen Ege'de mutlu oluyorsa ne önemi vardır ki nüfusta yazan mahallenin?

  Bir Rum ve bir Türk ya da bir Çerkez yanyana yaşarken huzur içinde yüzyıllardır, kim diyebilir ki onlara, siz yabancısınız diye? Fethe katılan Osman Ağa'nın torunu mudur buranın asıl sahibi yoksa bir kaç nesildir burada yaşayan Urfa'lı Hacı Yusuf mu? Hangisidir ev sahibi? Kimdir bu toprakların asıl sahipleri? Gaziler mi, şehitlerin geride bıraktıkları mı yoksa evinden yurdundan sürülüp bilmediği bir memlekette bilmediği bir dili konuşmak ve yaşamak zorunda olanlar mı?

  Şimdi söyle bakalım; senin memleket nere hemşerim?

 Oturmuşum

Masamda silgi artıkları 

önümde defterim elimde kalemim.Yazıp çiziyorum işte 

Amaç ne mi? İnan bilmiyorum 

tek ihtiyacım nefes almak, nefes aldığımı anlamak. 

YALAN!

Kaçıyorum ders çalışmaktan. Ağır bunalımdayım sanki dostum

Duyuyor musun sesiz çığlıklarımı?

Anlatamam  nasıl acı verdiğini. Boğazım kanatıyor susmak.

Yalnızlığı haykırmak geliyor içimden;

ama kime? 

Sahi nasıl haykırıyorduk? (cevap verin lütfen şuna)

İçim duman altında. 

Yakıp vermişler sigarayı yüreğime.

Yazık nereden bilecek içine çekmeyi? 

Kendisiyle söndürüyor her seferinde.

Sonra sar baştan yaksın sigarayı yoldan geçen herhangi biri. 

Kulağımda bir şarkı "seni kendime sakladım"

Şarkılar da bi anlamsız geliyor bu aralar ama işte ruhu aç olunca insanın. Hele de bir kendisi yoksa başında. Böyle doyuruyor kendini yazık. 

Neredeyim ben kaybettim kendimi? 

Yüreğim bağımlı ruhum aç. Soruyorum neredeyim ben?

Biri bulsun beni. 

*Hivi 

Reklamlar