Bazı günlerde birden gözlerimi açarak uyanırım. Üzerimden yorganı atar ve oturmaya başlarım. Gülümserim gülümserim ve ardından bir daha gülümseyip kahkaha atarım. Şarkı söyleyerek o nefret ettiğim yatak örtüsünü zevkle düzeltmeye başlarım. Hissettiğim şey tam olarak coşku, mutluluk ve heyecan. Hayır güzel bir rüyadan uyanmadım. Hatta rüya bile gördüğümü hatırlamıyorum. Bedenimi saran mükemmel bir enerji ile doluyum sanki. Aramızda kalsın ben biraz deli olabilirim.

 Bu sabah ta öyle uyandım. Sanırım bugün hayatımın dönüm noktası. Evet kesinlikle tam olarak hissettiğim bu. Bugün harika şeyler olacak. Güzel uyanışımın bir anlamı olmalı değil mi? Yüzümü yıkadım kendime baktım ve sen efsane bir kadınsın dedim kendi kendime. Mutfağa geçip çay demledim ve caz müzik listemi açtım Louris Armstrong vardı listenin ilk başında. 2 yumurta haşladım tabağıma 3 tane yeşil zeytin yarım havuç, elma ve  biraz peynir koydum. Bunları yaparken dans ettim. Neşemse kat kat çoğalan çikolata şöleni gibiydi. Kahvaltı fası bittikten sonra aklımda bir tek hazırlanıp kendimi dışarı atmak vardı.  Belki de bugün hayatımın aşkı ile karşılaşacağım dedim içimden. İnanılmaz ruh eşimi bulacağım. Evet evet karşılaşacağız. Belki otobüs durağında ya da dersliğe giderken hayır hayır eve dönerken… Acaba nasıl biri? Şiir sever mi ya da sahafa gitmekten hoşlanır mı, beni tanır mı, ben onu hisseder miyim? Yakışıklı olsun ama çok ta yakışıklı olmasın hem ben kıskancım. naif bir adam olsun şöyle sakin anlamlı bakışları olsun. Saçmalama Asuman olmayan birini mi hayal ediyorsun gerçekten dedim kendi kendime...
Renklerin ve dokuların insanları harekete geçiren gizli güçleri olduğuna inanırım her zaman. Öyle güzel dokulu bir şey giymeliyim ki beni yansıtmalı diye düşünürken sabit ve sıkıcı fikirli olduğum için turuncu tuniğimi ve lacivert kot pantolonumu ( her zamanki gibi ) giymeye karar verdim. Ve dışarıya açılan kapıdan ilk adımımı attım. Derse geç kalmıştım ama umurumda değildi sakin sakin yürümeye başladım. Ve o da ne bir kedi beni takip ediyor normalde kedileri pek sevmem ama bugün o gün değil küçük kedicik sana kızmayacağım dedim, başını okşadım ve durağın yolunu tuttum. Otobüse bindim bakıyorum etrafa kimse yok sanki herkes telefon elinde bir şeylere bakıyor.

Okula geldim. Herkesi her şeyi seviyorum diye bağırmak geliyordu içimden ama ben dersliğe geçip o en ön sırada tek başıma sakince ve bir delilik yapmadan oturdum. Şimdilik farklı bir şey olmadı. Hoca geldi dersini anlattı gitti ara verdik sonra başka derse sonra başka… Öğle yemeği zamanı geldi yemek yedik yine her şey aynı olması gerektiği gibi. Ama ben bugün farklı uyanmıştım. Hani güzel olacaktı. Her neyse bir sonraki hafta sınav haftası olduğu için arkadaşlarımla sözleşip ders çıkışında kütüphaneye gidecektik belki de orda güzel bir şey olacak hala ümitliydim. Sıkıcı dersler bitti ve kütüphanenin yolunu tuttuk ama ben sağıma soluma çok dikkatli bir şekilde bakıyordum gözlerim birini arıyordu. Arkadaşım bu durumu fark etti iyi misin dedi gayet iyiyim sorun yok dedim. Oysa sadece hislerimin peşinden gidiyordum ne aradığımı bile bilmeden. Kütüphanenin içine girdik bir masaya oturduk ve ders çalıştık.
İnanabiliyor musunuz ders çalıştım sonra sıkılıp bir ara telefonuma baktım. O da ne bilmediğim bir numara beni aramıştı. Hem de 10 dakika önce. Numarayı kaydedip whatsaptan profil resmine baktım ama hiçbir şey yoktu. Herhalde yanlışlıkla aradı dedim kendi kendime. Sonra bir daha aradı. Heyecanlandım koşarak tuvalete gittim. Önce arayan kişinin ses vermesini bekledim.
-Asuman ?
- ( O da ne adımı biliyor) kimsiniz?
- günlerdir sana ulaşmaya çalışıyorum en sonunda buldum seni neredesin?
- beyefendi sapık mısınız. yanlış aradınız herhalde iyi günler.
 Telefonu kapattım. Bu ne küstahlık bir de neredesin diyor. Utanmıyorlar genç kızların telefonunu alıp izinsizce aramaya diye geçirdim içimden ve yine aynı numara arıyor açıp beni bir daha rahatsız etmezseniz sevinirim diyecektim.
-Özür dilerim siz telefonu birden açınca ben de heyecanlandım bir an ne diyeceğimi şaşırdım Ben Bay A. sizinle ne zamandır tanışmak istiyordum ancak hiç yalnız kalmıyorsunuz. Yüz yüze konuşmak kendimi açıklamak isterim doğrusu…
- ( Gerçekten mi hislerim bana doğru mu söyledi. (ne yapacağım peki ) beyefendi sizi tanımıyorum.
- Aslında tanıyorsunuz sosyal medyadan birbirimizi takip ediyoruz isterseniz bakın
Telefonu tekrar kapattım. Yalan söylüyor sadece canı sıkılan biridir. Evet yalan söylüyor diye içimden söylenirken birden mesaj geldi.

-Sizi 1 sene önce meydan da bir köpeği severken gördüm istemsizce uzun uzun baktım büyüleyici bir gülümsemeniz vardı. Alalade bir gün sosyal medya sayfanız karşıma cıktı gönderilerinizi tek tek beğendim. Sizin mesaj atmanızı bekledim. Atmadınız. Sonra sizi daha çok merak edip çevrenizdeki insanları araştırdım. Bilirsiniz ki bu zamanda öyle kolay güvenilmiyor. Tam 3 gün önce... sokakta karşılaştık beni heyecanlandıran bakışınızı aklımdan çıkaramıyorum galiba beni harekete geçiren son nokta o bakışınız oldu. Ve en sonunda sizinle buluşmaya karar verdim tabi siz de uygun görürseniz. Pek dışarı çıkan biri değilimdir ancak söylediği doğru 3 gün önce o sokaktan geçmiştim ama ben onu hatırlamıyordum. Ne olacak şimdi ? Ne olduğunu bilmediğim adam ile buluşacak mıyım ve bu buluşma güzel uyandım diye mi ? Daha neler …

Yazar: Asuman AYDOĞAN

Zaman zaman basit hatalarla büyük bedeller ödeyen insanlar olmalıyız.  Zamanında yapmamız gerekenleri ertelemekten dolayı üzerimizde bişeylere geç kalmışlığın pişmanlığı var... Hepimiz iyi şeyler olsun diye bekliyoruz. Pek olmuyorsa beklediğimizden olabilir. Bazen de harekete geçmekte bişeyi değiştirmiyor olabilir...