Heft Reng'ten Satırlar 7
Sanırım insan, aynı göğün altında buluştuğu için, aynı topraklara ayak bastığı için, aynı pınarlardan su içtiği için ve daha bir çok şey için kendisinden çok herkes için eyleme geçme gücünü bulmalı kendinde. Doğrusu insan zindanından dışarıya adım atmadığı sürece kendini hep mahkum olarak görür. İyiliğe, dünyaya ve insana dair her şeyde umudunu yitirmiş bulur. Aslında insanın umudu var etme süreci kendisine yaptığı bir iyilik olarak görülebilir.
-------------------@heft_reng-----------------
Düşümüz kadar var kuramadığımız düşler kadar yokuz. Eksik olan cümleler değil sadece eksiklik koca bir sessizliğe sürüklemiş bizi... Hapsolduğumuz yalnızlığımızda bucalarken bir kaç ritimle telafi ediyoruz onca anıları...
--------------------@heft_reng----------------
Tesadüflerin tüm güzelliklerde buluşacağına inanıyorum. Sadece o güzelliklerde kendimize bir pay çıkarmayı bilelim.
Kuşlar uçuşa dursun, hayatın kısalığını fırsat bilelim.
-------------------@heft_reng-----------------
Odanın baş köşesinde raflara dizili kitaplarla bakışıyoruz, mutlu değiliz... Mutlu olamıyoruz... Küflenmiş bir yastığın dostluğuna sığınırken, kitapların feryadına karşılık verememek biraz incitiyor tabi. Ama insanlar da böyle değil mi? Kırıldığımız anlarda, bakıştığımız insanlara en çok sığınmak isterken uzak kalışımız değil mi? Bizi kendi içimizde paslı bir yalnızlığa sürükleyen... Ha küflenmiş bir yastığın dostluğu, ha içimizde biriktirdiğimiz paslı yalnızlığımız ne fark eder.
-------------------@heft_reng----------------
Süslediğim her hayalin sonuna bir kabus ekliyorum. Bu da benim gerçek hayat anlayışım...
-------------------@heft_reng---------------
Aslında hayatın hepimize öğrettiği bir gerçektir. "Sadece düş kurarsanız düş kırıklığı yaşarsınız." Ama işte bu gerçeği göz ardı ediyoruz. Çünkü bazı zamanlar sadece düş kurmakla yetinebiliyoruz. O boşluğu doldurmak için sonuçların iyi ya da kötü olması o an için önemli değildir.
------------------@heft_reng-----------------
Çaresizliği kimsesiz bir çocuktan öğrendim. Ama o çaresizlikle mücadelesinde kazandı. Kimsesizliğine rağmen dört elle yaşama tutundu. Ve şimdi daha güçlü ve hep güçlü olacak. Ahmed Arif'in değişiyle "bir tek başak tanesi bile dargın kalmayacak." Yeterki insan dik durmayı bilsin. Omuzundaki yükünü taşıyabilsin.
-------------------@heft_reng----------------
Karanlık hiçliği andırsa da hiç olmuyor. Karanlık sadece gözlerimizin önüne bir sınır çekiyor.
Hiçlik ise o sınırı hayallerimizin önüne koyuyor...
------------------@heft_reng----------------
Ne kadar kırılırsanız kırılın, insan hep birine sığınma ihtiyacı duyuyor. İşin kötü tarafı elimizi attığımız her dal sağlam çıkmıyor...
-------------------@heft_reng---------------
Bir rüzgar ıssız ruhumu esip savuruyor ve ben korlarımda daha da yanmaya başlıyorum. Kızgınlığım burdan geliyor. Ne kadar ıssız bir ruha sahip olsanızda insanlar bir rüzgar gibi kor ateşlerini üzerinize estirmeyi ihmal etmeyecekler...
-------------------@heft_reng---------------
İnsan;
Hevesleriyle kötülükler işleyen zalim insan
Ölmeyecek hırsıyla güç elde etmeye çalışan insan
Yeryüzünü yıkıp sonunu getiren insan
Bencilce herşeye sahip olmak isteyen insan
Bir gün mutlaka kaybedecektir.
-------------------@heft_reng----------------
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 6
_____________@heft_reng___________
Sol göğsümün üzerine derin mi desem, ağır mı desem, acı mı desem, bir tuhaflık var. Koca bir yükü orada taşıyorum. Bu bilinmez bir zamanın sancısıdır. Saniyeler dakikalara saatler derken yılları geride bıraktım. Biliyor musun hiç eksilmiyor o adını koyamadığım şey. Sanırım bir harabeye dönüşüyorum.
_____________@heft_reng___________
İnsan çok özlemekten sevdiklerinin yüz hatlarını bile unutur. Ama içindeki o sevgi hep baki kalır.
_____________@heft_reng___________
Umut bizim için herşeyi yarına ertelemekti. Yarınlar gelip geçiyordu. Oysa biz sadece aklımızla dalga geçiyorduk. Ve yaptığımız tek eylem hiçsizliğe sürüklenen bir zamanda olmayacak şeyleri gözümüzde büyütmekti.
_____________@heft_reng___________
Kelimelerin gidenlere diyeceği pek bir şeyi yoktur.
Bazı cümleler tamamen avutulmak için kurulur.
Nihayetinde öyle olur insan kendini avutur. Ve mevzu kapanır.
Ama bazı insanlar için gitmek eylemi mesafelerden ibaret kalır. Anılar tüm anlara arkadaşlık etmeyi bilir. Kelimelerin bu insanlara borçları vardır. Yoksa bir araya gelip onca güzel hikayelerin konusu olamazlardı.
_____________@heft_reng___________
Tam da geçecek gibi olunca ufak bir şey herşeyi yeniden başa sarmaya başlıyor. O an kaderimize razı olmayı mı gerektirir acaba "hayırlısı böyleymiş" demek mi gerekir pek bir fikrim yok. Doğrusu ilgilendiğimiz konu pekte bu değil. Her zaman ki gibi geçmeyen asıl konuyla meşgul oluruz.
_____________@heft_reng___________
Nereden tutsam elimde acı kalıyor. Etrafım bir acı sarmalı ve ben kendimi duyarsız birazda bencil hissediyorum. Esasında tüm kavgam kendimle yenilsemde kazansamda...
_____________@heft_reng___________
Sanki bir yerlerde birşeylerimi kaybetmişte yıllarca kaybettiğim şeyi arıyorum gibi bir hisle doluyum. Ve koca bir sır olarak kalıyor aradığım o şeyi bulamıyorum. Artık aklım almıyor, sahi bu kadar karmaşık bir durum karşısında bu kadar çok şeye akıl yetiyor mu? Bilmiyorum.
_____________@heft_reng___________
Bir şeyin anlam kazanabilmesi için geçmişle bir bağ taşıması gerekir. Bir kitabı, bir hikayeyi, bir şiiri veya bir türküyü kısacası yaşantımızın birer parçalarını anlamlı kılan anılarımızın hepsi geçmiş ile bağı bulunmaktadır.
_____________@heft_reng___________
Bedenimde bilinmeyen bir zamandan kalan acı bir yorgunluk var. Zira zamanın talihsizliğine yenildim. Ve korkunç olan sır perdelerin çözülememesi...
_____________@heft_reng___________
Ruhumuza ışık tutmadan, içinde bulunduğumuz karanlıktan kendimizi kurtaramayız. Bir hikayeye başlamadan önce neden ve nasılını göz önünde bulundurmalıyız. İyi ve güzel başlangıçlar farkındalıkla gelişir.
_____________@heft_reng___________
Aynı mekana, aynı insanlara, aynı duygulara ve hatta hiçsizliğe sürüklenen bir zamana uyum sağlamanın adıdır alışmak!
_____________@heft_reng___________
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 5
_____________@heft_reng___________
Sesim artık içimde yankılanıyor ve içimde yıllar öncesinden yatan bir kırgınlık var. Anlıyorum ki zamanla her şey geçmiyor. Bazı şeyler zamanla daha da derinleşiyor ve ben o derinliğin yankısına dönüşüyorum.
_____________@heft_reng___________
Bir masal düşlerken, hangi duygunun kahramanı olabiliriz. Camlarımızın tarafına bakan sokağımızda, bir insan, bir dost görmeye başlıyoruz. Bir selam, bir dokunuş, içimizdeki yalnızlığı öldüremeden, yitiriyoruz ya kısacık sevinçlerimizi ve gördüğümüz her insan ne de çabuk köşe başından dönüp, kaybolanlar kervanına katılıyor...
_____________@heft_reng___________
Hayat ilk karşılaşmalarda birer fırsat sunar hepimize, sonrası acısıyla tatlısıyla yaşarız. Bazen de payımıza ne düşeceğini hiç bilemeyiz.
_____________@heft_reng___________
Bir düş kurupta düşlerimi senle süslemek kadar güzel olan bişeye daha denk gelmedim. Tarifini yapamam. Ama şu kadarını diyebilirim. Senle süslediğim düşlerim huzurla uyandığım her güne denk...
_____________@heft_reng___________
Güvendiğimiz kelimelerin bizi yüz üstü bıraktığı anlar, dilimizin döndüğü her kelimenin içinde bulunduğumuz anı anlatamaması, anlatmak istediklerimize karşılık bulamamak, dokunduğumuz her cümlenin bizi farklı bir konuya sürüklemesi, Anlatamadıklarımız ne derin bir mesele...
_____________@heft_reng___________
Sevmek, özlemek, acı duymak insan için gurur meselesi olacak hisler değillerdir. Yanlış anlatılıyor, aksine insanın sevgiyle ne kadar yüce bir varlık olacağını hatırlatmalı.
_____________@heft_reng___________
Ama işin kötü tarafı nedir biliyor musunuz? Bazen bir anlık öyle kararlar alıyoruz ki kafamızı bin kere duvara vursak yeridir. Bir kelimelik, bir cümlelik kararlar bunlar bir ömür pişmanlığı sürecek kararlardır. Birini reddetme, birini kabul etme, birini öldürme, biri tarafından öldürülmeye izin verme, tıpkı birini uçurumdan atmak gibi, tıpkı uçurumdan kendini atmak gibi... Geri dönüşü olmayan en berbat kararlar...
_____________@heft_reng___________
Gönlümün kıyısında geziniyorsun sevgili ve hala eksik kalıyorsun. Artık bana yetemiyorsun ne kadar da sıkı sarsam seni.
_____________@heft_reng___________
Sadece bazı anılarımın fotoğrafını çekip orda kalmak isterdim. Ama hayat akıyor beraberinde olumsuz sonuçları getiriyor. Kendimi yargılarken dahi bir an duraksayıpta adil kararlar veremiyorum. İçinden çıkarmadığım bir paradoksta bu...
_____________@heft_reng___________
Beyaza gece çökünce siyah olurmuş her şey.
İnsanlar da buna dahil. Bir fark var ki insanlar en küçük bir umutsuzlukla karartır tüm güzelliklerini, unutmaya başlar; gökyüzünün mavisini, kısa ömrüyle güzellikler sunan kelebekleri, gece kuşlarını, güzel insanlarını...
_____________@heft_reng___________
Garip kurduğum cümleler, düşlerimde ki o, yaşadığım tüm anılarım... Tarifine yetmiyor kelimelerim öyle bir tuhaflıkla doluyum. Hayat diyorum tecrübe kazanmak için yeterli bir zaman sunmuyor. Birine karşı duyduğunuz sevginin küçük kırıntılarla hüzne dönüştürüyor.
_____________@heft_reng___________
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 4
Bulutlar denizin ve gökyüzünün mavisini beyaz bir cizgiyle ayırırken, acaba diyememek pek mümkün olmuyor. Acaba diyorum, bütün ayrılıklar beyaz cizgilerle mi ayrılıyor? Hayır diyorum hemen içimden malesef ki öyle değil... İnsan denen şu mahlukun ayrılıkları daha kusurlu oluyor.
_____________@heft_reng___________
Aslında güzel olan bişey daha vardı. Başımızı yastığa koyuyorduk hiç yorulmadan tüm dünyalara sahip oluyorduk.
_____________@heft_reng___________
Hayatımıza kullanma kılavuzu lazım mı bilmiyorum. Ama fena bir fikir de değil hani... insanların tecrübelerinden oluşan nelerin yapılması gerektiğini nelerin yapılmamasını söyleyen bir kitap. Şöyle yaparsanız psikolojik sorunlar yaşayacaksınız. Şunu yaparsanız çok mutlu olursunuz. Üzüldüğünüzde sizi teselli eden, acı çektiğinizde bir müddet sonra geçeceğini söyleyen ve bazende hayatın kalıcı izler bırakacağını dillendiren bir kullanma kılavuzu...
_____________@heft_reng___________
Şimdi içinde bulunduğunuz şu durumun içerisinden sıyrılın. Kırıklarınızı bir tarafa bırakın, kırdıklarınızın gönlünü alın. Belki geçmeyecek kırıklarınız kalacak ama size iyi gelen bişeylerin hala var olduğunu farkedeceksiniz...
_____________@heft_reng___________
İnsana hiçsizlik duygusunu yükleyen şeylerin başında sevgisizlik gelir. Sevmek ve sevilmek insanın doğasında olan en içsel duygulardır. İnsan bunlardan mahrum kalınca herşey anlamını yitirmeye başlıyor.
_____________@heft_reng___________
Tükenmek yavaştan bedeni saran bir şey olmalı. En başında güçlü bir şekilde mücadele edersin, sonrasında bu durum karşısında sadece dik durmaya çalışıyorsun. En sonunda direncinin kırıldığını anlıyorsun. Artık sadece geçiştirme çabası oluyor. Bir de bakmışsın tükenmişlik denilen şeyin tamda merkezinde sen varsın.
_____________@heft_reng___________
Ve sadece bir kere bir kişiyle yolunuz olmadık bir yerde kesişir. Ona dair en küçük ayrıntıyı bile bilmeden yollarınız ayrılır. Sonrası işte hiç tanımadığınız ve hiçte tanımayacağınız biri, gizemli güzel bir anıyla ve acı bir özlemle kalakalır.
_____________@heft_reng___________
Masanın üstünde bir buket çiçek var.
Önümde bir bardak çay,
Gökyüzünün mavisine kapılıp gidiyorum.
Uçuşan kuşları izliyorum.
Herşey güzel gidiyor,
Taa masanın öbür ucunda sen gibi bir eksiklik...
_____________@heft_reng___________
Ayrılığı ölümle süsleyen şairlerin şiirlerinde ölüyorum. Nereden nereyeydi yollar? Neden tüm sokaklarım yalnızlığın çıkmazına varıyor. Ve ben hangi çığlığın yankısıyım, bilmiyorum...
_____________@heft_reng___________
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 3
Tekrarlı bir şekilde sürekli aynı şekilde denemek umudun belki de en kötü tanımıdır. Daha kötüsü de nedir biliyor musunuz? Tüm tekrarların hiçbirinin işe yaramamasıdır.
_____________@heft_reng___________
Mükemmel olmayın, mükemmel birini de aramayın kusurlarıyla sevmektir asıl marifet.
_____________@heft_reng___________
Hayattaki tüm ihtimaller mucizelere bağlı değildir. Bazen seversin adı aşk olur. Bazen de uğruna mücadele edersin adı devrim olur. Ama hep emek ve sevgi olmalı!
_____________@heft_reng___________
Sessizlik içinde sürüyor bekleyişlerimiz ama insanı yaşama tutan bir bekleyiş var işte. Hayatı anlamlı kılan her şey budur.
_____________@heft_reng___________
Telafisi olmayan şeylerin başında anılarım geliyor. Mesela bir daha seni hiç ilk defa goremeyeceğim. Ve hiç bir şey o ilk anımın yerini dolduramayacak...
_____________@heft_reng___________
Önce eksikliğini hissettiğimiz birinin boşluğunu doldurmaya çalışıyoruz. Sonra o eksiklik dolduğunda da anlamsız bir boşluğa düşüyoruz. Hayat işte hep bir boşluktur.
_____________@heft_reng___________
Bir sis sarıyor etrafımıza, bilinmeyen bir zamanda bir mekanda kaybolmuşuz. Varoluşumuz nasıl da anlamını yitiriyor. Haykırışlarımız bir sessizlikte sürüklenip evrenin uçsuz bucaksız yerlerinde hiçsizliğe karışıyor
_____________@heft_reng___________
Bütün bağlar inceldiği yerden kopmaz. Bazı bağlar en sağlam yerinden kopar. Belki de o bağların sağlam olduğunu düşünüyoruz. Belki de sağlam olan bağ hissettiğimiz o güven duygusudur.
_____________@heft_reng___________
İnsan hüznü biriktirip mutluluğu paylaşıyor. Böyle tuhaf bir varlık işte.
_____________@heft_reng___________
Bir yola çıkıldığında geriye dönmek her zaman daha zahmetli bir iştir. Herşeyden önce insan şu kısa hayatında bir sürü zamanı feda ediyor. Ama birini yarı yolda bırakmak daha kötüdür.
_____________@heft_reng___________
Hayat öyle birşey ki bazen istemeden de birilerini yarı yolda bırakmanıza sebep oluyor. Onun için bilinçli bir şekilde kimseyi yarı yolda bırakmayın.
_____________@heft_reng___________
Bilinmeyen bir mekanda faili meçhul bir cinayettir gönlümüz. Ve olmadık bir sevdaya düşlerimizi gömüyoruz.
_____________@heft_reng___________
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 2
_____________@heft_reng___________
Sevginin en güzel tanımında karşılığı olmayan bir emek sarf etme söz konusudur. Ve beklemeyi, beklerken de insanın içinde oluşan o huzur dolu
yolculuğa çıkmak vardır.
_____________@heft_reng___________
Kendi dünyamızda kurduğumuz hayal ürünü öğelerle yaşıyoruz. Halk dilinde buna umut diyoruz.
_____________@heft_reng___________
Ve gücüm yetseydi. Sevdiklerimi o harebe istasyondan kapar, geriye doğru, uçuşan takvim yaprakları arasından o çok sevilen romanların asrına taşırdım.
_____________@heft_reng___________
Geçmiş ve gelecekle ilgili bir sürü konunun muhakemeler süreci için insan yalnız kalmaya ihtiyaç duyar sanırım. Bir de paylaşılmayan bir hüzün olduğu zamanlarda başlar yalnızlık ve tüm bu süreçler sonucunda insan biraz daha büyür...
_____________@heft_reng___________
mesela mutlu olmak için gereksiz şeyler istemeyeceksiniz. her hangi bir role bürünmeye de ihtiyacınız yoktur. içinizden geldiği gibi ve içiniz açık bir şekilde olacak şekilde davranmaya çalışın. kendiniz olduğunuz müddetçe mutlu olacağınız bir yol her zaman vardır.
_____________@heft_reng___________
Hayat spoiler vermez. Fragmanı da yoktur. Uzun metrajlı bir film gibi gözükse de göz açıp kapayana kadar bitiyor. Bize biçilen rollerimizin provası da yapılmaz. Herşey bir anda sahneye yansıtılır. Ve bizden en iyi performansı bekler...
_____________@heft_reng___________
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 1
_____________@heft_reng___________
Gerçek ile düşleri ayırmadığınız da ne olur?
Gerçek ile düşleri ayırmadığınızda ne olur biliyor musunuz? İlk başlarda her şey güzel gitmeye başlıyor. Bir yerden sonra sizi rahatsız etmeye başlayan bir şeylerin olduğunu fark ediyorsunuz. Bu rahatsızlık can sıkıcı bir hal almaya başladığında tüm gerçeklerden yüz çevirmeye başlıyorsunuz böylece gerçek ile bağınız kopar. Ve içinizde tanımlayamadığınız bir güç sizi paronayak bir yaşama mecbur bırakıyor.
_____________@heft_reng___________
Zaman Hayat ilişkisi
Belki yıllar geçecek, yüz hatlarımız buruşacak, saçlarımıza aklar karışacak ve gözlerimizin feri sönmeye başlayacak... Evet böyle olacak çünkü zaman böyle bir şeydir. Lakin bu geçen süreçte edindiğimiz tecrübeler hayatı tanımlar. Anlayacağınız zaman fiziksel bir yorgunluktur. Hayat bu yorgunluğu göğüsleyip bu süreçte olgunlaşmanın adıdır. Fark budur.
_____________@heft_reng___________
Ruhumuza ışık tutalım nitekim gözlerimizden daha fazla ruhumuzun aydınlığa ihtiyacı vardır. Belki o vakit bedenlerimizde huzura kavuşur belki de tüm yorgunluklarımız geçecek...
_____________@heft_reng___________
Bazı İnsanları Kaybetmemek Gerekir.
Bazı insanlar şöyledir. Hayatınıza girdiği ilk günden itibaren her anınızı güzel bir şekilde doldurabilirler. Lakin hayatın acı bir saçmalığı vardır. Herşeyi imkansızlıklara sürmeye çalışır. Bu durumda üç yol vardır önünüzde birincisi herşeyi çıkmaza sürmek, ikincisi bir anda herşeyi orda bırakmak, bu iki yolda mutlaka kaybeden taraftasınız. Üçüncü yol o insanları kaybetmemek için duygusal tarafınızla değil hayatın gerçeklerine uyum sağlamaktan geçer...
_____________@heft_reng___________
Olurda bir umut yeşerirse gecenin bir vaktinde gözlerini kapa bir ihtimal uğruna dal en derin uykulara, lakin yaşadığımız zaman ihtimalleri de öldürüyor...
_____________@heft_reng___________
Şîrove
0'+t('prof.noComments')+'
yan
Heft Reng'ten Satırlar 7
Sanırım insan, aynı göğün altında buluştuğu için, aynı topraklara ayak bastığı için, aynı pınarlardan su içtiği için ve daha bir çok şey için kendisinden çok herkes için eyleme geçme gücünü bulmalı kendinde. Doğrusu insan zindanından dışarıya adım atmadığı sürece kendini hep mahkum olarak görür. İyiliğe, dünyaya ve insana dair her şeyde umudunu yitirmiş bulur. Aslında insanın umudu var etme süreci kendisine yaptığı bir iyilik olarak görülebilir.
-------------------@heft_reng-----------------
Düşümüz kadar var kuramadığımız düşler kadar yokuz. Eksik olan cümleler değil sadece eksiklik koca bir sessizliğe sürüklemiş bizi... Hapsolduğumuz yalnızlığımızda bucalarken bir kaç ritimle telafi ediyoruz onca anıları...
--------------------@heft_reng----------------
Tesadüflerin tüm güzelliklerde buluşacağına inanıyorum. Sadece o güzelliklerde kendimize bir pay çıkarmayı bilelim.
Kuşlar uçuşa dursun, hayatın kısalığını fırsat bilelim.
-------------------@heft_reng-----------------
Odanın baş köşesinde raflara dizili kitaplarla bakışıyoruz, mutlu değiliz... Mutlu olamıyoruz... Küflenmiş bir yastığın dostluğuna sığınırken, kitapların feryadına karşılık verememek biraz incitiyor tabi. Ama insanlar da böyle değil mi? Kırıldığımız anlarda, bakıştığımız insanlara en çok sığınmak isterken uzak kalışımız değil mi? Bizi kendi içimizde paslı bir yalnızlığa sürükleyen... Ha küflenmiş bir yastığın dostluğu, ha içimizde biriktirdiğimiz paslı yalnızlığımız ne fark eder.
-------------------@heft_reng----------------
Süslediğim her hayalin sonuna bir kabus ekliyorum. Bu da benim gerçek hayat anlayışım...
-------------------@heft_reng---------------
Aslında hayatın hepimize öğrettiği bir gerçektir. "Sadece düş kurarsanız düş kırıklığı yaşarsınız." Ama işte bu gerçeği göz ardı ediyoruz. Çünkü bazı zamanlar sadece düş kurmakla yetinebiliyoruz. O boşluğu doldurmak için sonuçların iyi ya da kötü olması o an için önemli değildir.
------------------@heft_reng-----------------
Çaresizliği kimsesiz bir çocuktan öğrendim. Ama o çaresizlikle mücadelesinde kazandı. Kimsesizliğine rağmen dört elle yaşama tutundu. Ve şimdi daha güçlü ve hep güçlü olacak. Ahmed Arif'in değişiyle "bir tek başak tanesi bile dargın kalmayacak." Yeterki insan dik durmayı bilsin. Omuzundaki yükünü taşıyabilsin.
-------------------@heft_reng----------------
Karanlık hiçliği andırsa da hiç olmuyor. Karanlık sadece gözlerimizin önüne bir sınır çekiyor.
Hiçlik ise o sınırı hayallerimizin önüne koyuyor...
------------------@heft_reng----------------
Ne kadar kırılırsanız kırılın, insan hep birine sığınma ihtiyacı duyuyor. İşin kötü tarafı elimizi attığımız her dal sağlam çıkmıyor...
-------------------@heft_reng---------------
Bir rüzgar ıssız ruhumu esip savuruyor ve ben korlarımda daha da yanmaya başlıyorum. Kızgınlığım burdan geliyor. Ne kadar ıssız bir ruha sahip olsanızda insanlar bir rüzgar gibi kor ateşlerini üzerinize estirmeyi ihmal etmeyecekler...
-------------------@heft_reng---------------
İnsan;
Hevesleriyle kötülükler işleyen zalim insan
Ölmeyecek hırsıyla güç elde etmeye çalışan insan
Yeryüzünü yıkıp sonunu getiren insan
Bencilce herşeye sahip olmak isteyen insan
Bir gün mutlaka kaybedecektir.
-------------------@heft_reng----------------
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
Heft Reng'ten Satırlar 6
_____________@heft_reng___________
Sol göğsümün üzerine derin mi desem, ağır mı desem, acı mı desem, bir tuhaflık var. Koca bir yükü orada taşıyorum. Bu bilinmez bir zamanın sancısıdır. Saniyeler dakikalara saatler derken yılları geride bıraktım. Biliyor musun hiç eksilmiyor o adını koyamadığım şey. Sanırım bir harabeye dönüşüyorum.
_____________@heft_reng___________
İnsan çok özlemekten sevdiklerinin yüz hatlarını bile unutur. Ama içindeki o sevgi hep baki kalır.
_____________@heft_reng___________
Umut bizim için herşeyi yarına ertelemekti. Yarınlar gelip geçiyordu. Oysa biz sadece aklımızla dalga geçiyorduk. Ve yaptığımız tek eylem hiçsizliğe sürüklenen bir zamanda olmayacak şeyleri gözümüzde büyütmekti.
_____________@heft_reng___________
Kelimelerin gidenlere diyeceği pek bir şeyi yoktur.
Bazı cümleler tamamen avutulmak için kurulur.
Nihayetinde öyle olur insan kendini avutur. Ve mevzu kapanır.
Ama bazı insanlar için gitmek eylemi mesafelerden ibaret kalır. Anılar tüm anlara arkadaşlık etmeyi bilir. Kelimelerin bu insanlara borçları vardır. Yoksa bir araya gelip onca güzel hikayelerin konusu olamazlardı.
_____________@heft_reng___________
Tam da geçecek gibi olunca ufak bir şey herşeyi yeniden başa sarmaya başlıyor. O an kaderimize razı olmayı mı gerektirir acaba "hayırlısı böyleymiş" demek mi gerekir pek bir fikrim yok. Doğrusu ilgilendiğimiz konu pekte bu değil. Her zaman ki gibi geçmeyen asıl konuyla meşgul oluruz.
_____________@heft_reng___________
Nereden tutsam elimde acı kalıyor. Etrafım bir acı sarmalı ve ben kendimi duyarsız birazda bencil hissediyorum. Esasında tüm kavgam kendimle yenilsemde kazansamda...
_____________@heft_reng___________
Sanki bir yerlerde birşeylerimi kaybetmişte yıllarca kaybettiğim şeyi arıyorum gibi bir hisle doluyum. Ve koca bir sır olarak kalıyor aradığım o şeyi bulamıyorum. Artık aklım almıyor, sahi bu kadar karmaşık bir durum karşısında bu kadar çok şeye akıl yetiyor mu? Bilmiyorum.
_____________@heft_reng___________
Bir şeyin anlam kazanabilmesi için geçmişle bir bağ taşıması gerekir. Bir kitabı, bir hikayeyi, bir şiiri veya bir türküyü kısacası yaşantımızın birer parçalarını anlamlı kılan anılarımızın hepsi geçmiş ile bağı bulunmaktadır.
_____________@heft_reng___________
Bedenimde bilinmeyen bir zamandan kalan acı bir yorgunluk var. Zira zamanın talihsizliğine yenildim. Ve korkunç olan sır perdelerin çözülememesi...
_____________@heft_reng___________
Ruhumuza ışık tutmadan, içinde bulunduğumuz karanlıktan kendimizi kurtaramayız. Bir hikayeye başlamadan önce neden ve nasılını göz önünde bulundurmalıyız. İyi ve güzel başlangıçlar farkındalıkla gelişir.
_____________@heft_reng___________
Aynı mekana, aynı insanlara, aynı duygulara ve hatta hiçsizliğe sürüklenen bir zamana uyum sağlamanın adıdır alışmak!
_____________@heft_reng___________
Heft Reng'ten Satırlar 5
_____________@heft_reng___________
Sesim artık içimde yankılanıyor ve içimde yıllar öncesinden yatan bir kırgınlık var. Anlıyorum ki zamanla her şey geçmiyor. Bazı şeyler zamanla daha da derinleşiyor ve ben o derinliğin yankısına dönüşüyorum.
_____________@heft_reng___________
Bir masal düşlerken, hangi duygunun kahramanı olabiliriz. Camlarımızın tarafına bakan sokağımızda, bir insan, bir dost görmeye başlıyoruz. Bir selam, bir dokunuş, içimizdeki yalnızlığı öldüremeden, yitiriyoruz ya kısacık sevinçlerimizi ve gördüğümüz her insan ne de çabuk köşe başından dönüp, kaybolanlar kervanına katılıyor...
_____________@heft_reng___________
Hayat ilk karşılaşmalarda birer fırsat sunar hepimize, sonrası acısıyla tatlısıyla yaşarız. Bazen de payımıza ne düşeceğini hiç bilemeyiz.
_____________@heft_reng___________
Bir düş kurupta düşlerimi senle süslemek kadar güzel olan bişeye daha denk gelmedim. Tarifini yapamam. Ama şu kadarını diyebilirim. Senle süslediğim düşlerim huzurla uyandığım her güne denk...
_____________@heft_reng___________
Güvendiğimiz kelimelerin bizi yüz üstü bıraktığı anlar, dilimizin döndüğü her kelimenin içinde bulunduğumuz anı anlatamaması, anlatmak istediklerimize karşılık bulamamak, dokunduğumuz her cümlenin bizi farklı bir konuya sürüklemesi, Anlatamadıklarımız ne derin bir mesele...
_____________@heft_reng___________
Sevmek, özlemek, acı duymak insan için gurur meselesi olacak hisler değillerdir. Yanlış anlatılıyor, aksine insanın sevgiyle ne kadar yüce bir varlık olacağını hatırlatmalı.
_____________@heft_reng___________
Ama işin kötü tarafı nedir biliyor musunuz? Bazen bir anlık öyle kararlar alıyoruz ki kafamızı bin kere duvara vursak yeridir. Bir kelimelik, bir cümlelik kararlar bunlar bir ömür pişmanlığı sürecek kararlardır. Birini reddetme, birini kabul etme, birini öldürme, biri tarafından öldürülmeye izin verme, tıpkı birini uçurumdan atmak gibi, tıpkı uçurumdan kendini atmak gibi... Geri dönüşü olmayan en berbat kararlar...
_____________@heft_reng___________
Gönlümün kıyısında geziniyorsun sevgili ve hala eksik kalıyorsun. Artık bana yetemiyorsun ne kadar da sıkı sarsam seni.
_____________@heft_reng___________
Sadece bazı anılarımın fotoğrafını çekip orda kalmak isterdim. Ama hayat akıyor beraberinde olumsuz sonuçları getiriyor. Kendimi yargılarken dahi bir an duraksayıpta adil kararlar veremiyorum. İçinden çıkarmadığım bir paradoksta bu...
_____________@heft_reng___________
Beyaza gece çökünce siyah olurmuş her şey.
İnsanlar da buna dahil. Bir fark var ki insanlar en küçük bir umutsuzlukla karartır tüm güzelliklerini, unutmaya başlar; gökyüzünün mavisini, kısa ömrüyle güzellikler sunan kelebekleri, gece kuşlarını, güzel insanlarını...
_____________@heft_reng___________
Garip kurduğum cümleler, düşlerimde ki o, yaşadığım tüm anılarım... Tarifine yetmiyor kelimelerim öyle bir tuhaflıkla doluyum. Hayat diyorum tecrübe kazanmak için yeterli bir zaman sunmuyor. Birine karşı duyduğunuz sevginin küçük kırıntılarla hüzne dönüştürüyor.
_____________@heft_reng___________
Heft Reng'ten Satırlar 4
Bulutlar denizin ve gökyüzünün mavisini beyaz bir cizgiyle ayırırken, acaba diyememek pek mümkün olmuyor. Acaba diyorum, bütün ayrılıklar beyaz cizgilerle mi ayrılıyor? Hayır diyorum hemen içimden malesef ki öyle değil... İnsan denen şu mahlukun ayrılıkları daha kusurlu oluyor.
_____________@heft_reng___________
Aslında güzel olan bişey daha vardı. Başımızı yastığa koyuyorduk hiç yorulmadan tüm dünyalara sahip oluyorduk.
_____________@heft_reng___________
Hayatımıza kullanma kılavuzu lazım mı bilmiyorum. Ama fena bir fikir de değil hani... insanların tecrübelerinden oluşan nelerin yapılması gerektiğini nelerin yapılmamasını söyleyen bir kitap. Şöyle yaparsanız psikolojik sorunlar yaşayacaksınız. Şunu yaparsanız çok mutlu olursunuz. Üzüldüğünüzde sizi teselli eden, acı çektiğinizde bir müddet sonra geçeceğini söyleyen ve bazende hayatın kalıcı izler bırakacağını dillendiren bir kullanma kılavuzu...
_____________@heft_reng___________
Şimdi içinde bulunduğunuz şu durumun içerisinden sıyrılın. Kırıklarınızı bir tarafa bırakın, kırdıklarınızın gönlünü alın. Belki geçmeyecek kırıklarınız kalacak ama size iyi gelen bişeylerin hala var olduğunu farkedeceksiniz...
_____________@heft_reng___________
İnsana hiçsizlik duygusunu yükleyen şeylerin başında sevgisizlik gelir. Sevmek ve sevilmek insanın doğasında olan en içsel duygulardır. İnsan bunlardan mahrum kalınca herşey anlamını yitirmeye başlıyor.
_____________@heft_reng___________
Tükenmek yavaştan bedeni saran bir şey olmalı. En başında güçlü bir şekilde mücadele edersin, sonrasında bu durum karşısında sadece dik durmaya çalışıyorsun. En sonunda direncinin kırıldığını anlıyorsun. Artık sadece geçiştirme çabası oluyor. Bir de bakmışsın tükenmişlik denilen şeyin tamda merkezinde sen varsın.
_____________@heft_reng___________
Ve sadece bir kere bir kişiyle yolunuz olmadık bir yerde kesişir. Ona dair en küçük ayrıntıyı bile bilmeden yollarınız ayrılır. Sonrası işte hiç tanımadığınız ve hiçte tanımayacağınız biri, gizemli güzel bir anıyla ve acı bir özlemle kalakalır.
_____________@heft_reng___________
Masanın üstünde bir buket çiçek var.
Önümde bir bardak çay,
Gökyüzünün mavisine kapılıp gidiyorum.
Uçuşan kuşları izliyorum.
Herşey güzel gidiyor,
Taa masanın öbür ucunda sen gibi bir eksiklik...
_____________@heft_reng___________
Ayrılığı ölümle süsleyen şairlerin şiirlerinde ölüyorum. Nereden nereyeydi yollar? Neden tüm sokaklarım yalnızlığın çıkmazına varıyor. Ve ben hangi çığlığın yankısıyım, bilmiyorum...
_____________@heft_reng___________
Heft Reng'ten Satırlar 3
Tekrarlı bir şekilde sürekli aynı şekilde denemek umudun belki de en kötü tanımıdır. Daha kötüsü de nedir biliyor musunuz? Tüm tekrarların hiçbirinin işe yaramamasıdır.
_____________@heft_reng___________
Mükemmel olmayın, mükemmel birini de aramayın kusurlarıyla sevmektir asıl marifet.
_____________@heft_reng___________
Hayattaki tüm ihtimaller mucizelere bağlı değildir. Bazen seversin adı aşk olur. Bazen de uğruna mücadele edersin adı devrim olur. Ama hep emek ve sevgi olmalı!
_____________@heft_reng___________
Sessizlik içinde sürüyor bekleyişlerimiz ama insanı yaşama tutan bir bekleyiş var işte. Hayatı anlamlı kılan her şey budur.
_____________@heft_reng___________
Telafisi olmayan şeylerin başında anılarım geliyor. Mesela bir daha seni hiç ilk defa goremeyeceğim. Ve hiç bir şey o ilk anımın yerini dolduramayacak...
_____________@heft_reng___________
Önce eksikliğini hissettiğimiz birinin boşluğunu doldurmaya çalışıyoruz. Sonra o eksiklik dolduğunda da anlamsız bir boşluğa düşüyoruz. Hayat işte hep bir boşluktur.
_____________@heft_reng___________
Bir sis sarıyor etrafımıza, bilinmeyen bir zamanda bir mekanda kaybolmuşuz. Varoluşumuz nasıl da anlamını yitiriyor. Haykırışlarımız bir sessizlikte sürüklenip evrenin uçsuz bucaksız yerlerinde hiçsizliğe karışıyor
_____________@heft_reng___________
Bütün bağlar inceldiği yerden kopmaz. Bazı bağlar en sağlam yerinden kopar. Belki de o bağların sağlam olduğunu düşünüyoruz. Belki de sağlam olan bağ hissettiğimiz o güven duygusudur.
_____________@heft_reng___________
İnsan hüznü biriktirip mutluluğu paylaşıyor. Böyle tuhaf bir varlık işte.
_____________@heft_reng___________
Bir yola çıkıldığında geriye dönmek her zaman daha zahmetli bir iştir. Herşeyden önce insan şu kısa hayatında bir sürü zamanı feda ediyor. Ama birini yarı yolda bırakmak daha kötüdür.
_____________@heft_reng___________
Hayat öyle birşey ki bazen istemeden de birilerini yarı yolda bırakmanıza sebep oluyor. Onun için bilinçli bir şekilde kimseyi yarı yolda bırakmayın.
_____________@heft_reng___________
Bilinmeyen bir mekanda faili meçhul bir cinayettir gönlümüz. Ve olmadık bir sevdaya düşlerimizi gömüyoruz.
_____________@heft_reng___________
Heft Reng'ten Satırlar 2
_____________@heft_reng___________
Sevginin en güzel tanımında karşılığı olmayan bir emek sarf etme söz konusudur. Ve beklemeyi, beklerken de insanın içinde oluşan o huzur dolu
yolculuğa çıkmak vardır.
_____________@heft_reng___________
Kendi dünyamızda kurduğumuz hayal ürünü öğelerle yaşıyoruz. Halk dilinde buna umut diyoruz.
_____________@heft_reng___________
Ve gücüm yetseydi. Sevdiklerimi o harebe istasyondan kapar, geriye doğru, uçuşan takvim yaprakları arasından o çok sevilen romanların asrına taşırdım.
_____________@heft_reng___________
Geçmiş ve gelecekle ilgili bir sürü konunun muhakemeler süreci için insan yalnız kalmaya ihtiyaç duyar sanırım. Bir de paylaşılmayan bir hüzün olduğu zamanlarda başlar yalnızlık ve tüm bu süreçler sonucunda insan biraz daha büyür...
_____________@heft_reng___________
mesela mutlu olmak için gereksiz şeyler istemeyeceksiniz. her hangi bir role bürünmeye de ihtiyacınız yoktur. içinizden geldiği gibi ve içiniz açık bir şekilde olacak şekilde davranmaya çalışın. kendiniz olduğunuz müddetçe mutlu olacağınız bir yol her zaman vardır.
_____________@heft_reng___________
Hayat spoiler vermez. Fragmanı da yoktur. Uzun metrajlı bir film gibi gözükse de göz açıp kapayana kadar bitiyor. Bize biçilen rollerimizin provası da yapılmaz. Herşey bir anda sahneye yansıtılır. Ve bizden en iyi performansı bekler...
_____________@heft_reng___________
Heft Reng'ten Satırlar 1
_____________@heft_reng___________
Gerçek ile düşleri ayırmadığınız da ne olur?
Gerçek ile düşleri ayırmadığınızda ne olur biliyor musunuz? İlk başlarda her şey güzel gitmeye başlıyor. Bir yerden sonra sizi rahatsız etmeye başlayan bir şeylerin olduğunu fark ediyorsunuz. Bu rahatsızlık can sıkıcı bir hal almaya başladığında tüm gerçeklerden yüz çevirmeye başlıyorsunuz böylece gerçek ile bağınız kopar. Ve içinizde tanımlayamadığınız bir güç sizi paronayak bir yaşama mecbur bırakıyor.
_____________@heft_reng___________
Zaman Hayat ilişkisi
Belki yıllar geçecek, yüz hatlarımız buruşacak, saçlarımıza aklar karışacak ve gözlerimizin feri sönmeye başlayacak... Evet böyle olacak çünkü zaman böyle bir şeydir. Lakin bu geçen süreçte edindiğimiz tecrübeler hayatı tanımlar. Anlayacağınız zaman fiziksel bir yorgunluktur. Hayat bu yorgunluğu göğüsleyip bu süreçte olgunlaşmanın adıdır. Fark budur.
_____________@heft_reng___________
Ruhumuza ışık tutalım nitekim gözlerimizden daha fazla ruhumuzun aydınlığa ihtiyacı vardır. Belki o vakit bedenlerimizde huzura kavuşur belki de tüm yorgunluklarımız geçecek...
_____________@heft_reng___________
Bazı İnsanları Kaybetmemek Gerekir.
Bazı insanlar şöyledir. Hayatınıza girdiği ilk günden itibaren her anınızı güzel bir şekilde doldurabilirler. Lakin hayatın acı bir saçmalığı vardır. Herşeyi imkansızlıklara sürmeye çalışır. Bu durumda üç yol vardır önünüzde birincisi herşeyi çıkmaza sürmek, ikincisi bir anda herşeyi orda bırakmak, bu iki yolda mutlaka kaybeden taraftasınız. Üçüncü yol o insanları kaybetmemek için duygusal tarafınızla değil hayatın gerçeklerine uyum sağlamaktan geçer...
_____________@heft_reng___________
Olurda bir umut yeşerirse gecenin bir vaktinde gözlerini kapa bir ihtimal uğruna dal en derin uykulara, lakin yaşadığımız zaman ihtimalleri de öldürüyor...
_____________@heft_reng___________