Düşünce çöplüğüm

Düşünce çöplüğüm



 Oturmuşum

Masamda silgi artıkları 

önümde defterim elimde kalemim.Yazıp çiziyorum işte 

Amaç ne mi? İnan bilmiyorum 

tek ihtiyacım nefes almak, nefes aldığımı anlamak. 

YALAN!

Kaçıyorum ders çalışmaktan. Ağır bunalımdayım sanki dostum

Duyuyor musun sesiz çığlıklarımı?

Anlatamam  nasıl acı verdiğini. Boğazım kanatıyor susmak.

Yalnızlığı haykırmak geliyor içimden;

ama kime? 

Sahi nasıl haykırıyorduk? (cevap verin lütfen şuna)

İçim duman altında. 

Yakıp vermişler sigarayı yüreğime.

Yazık nereden bilecek içine çekmeyi? 

Kendisiyle söndürüyor her seferinde.

Sonra sar baştan yaksın sigarayı yoldan geçen herhangi biri. 

Kulağımda bir şarkı "seni kendime sakladım"

Şarkılar da bi anlamsız geliyor bu aralar ama işte ruhu aç olunca insanın. Hele de bir kendisi yoksa başında. Böyle doyuruyor kendini yazık. 

Neredeyim ben kaybettim kendimi? 

Yüreğim bağımlı ruhum aç. Soruyorum neredeyim ben?

Biri bulsun beni. 



*Hivi 

Reklamlar 

Yorumlar

Feyza
Şimdi güzel kardeşim, depresyon ve kaybolmuşluk temasını gayet güzel ifade etmişsin. İnan okuyunca insanın anti depresan kullanası geliyor. Yazarın hisleri, okura geçiyor. Emeğine sağlık 🌼Yazım kurallarına bir tık daha dikkat edilirse çok daha güzel olacak ❤️Başarılar dilerim
Moon
Teşekkür ederim

Hayata Dair